Berichtdoor anspatje » Za 10 Sep 2011 12:26
We zijn nu 5 maanden verder....
Vind het wel gek dat het steeds zwaarder en zwaarder word,
momenteel huil of denk ik elke dag wel aan hem,
en het doet zo veel pijn.
Ik weet dat het leven gewoon verder gaat,
maar makkelijk is het niet.
Nou heb ik een ontzettend lieve tante,
die longkanker en uitzaaiingen naar de bronchies heeft.
Ze heeft nu de zelfe chemo pillen als dicky toen.
Ze is de nieuwe vrouw van mijn oom Arie.
Ze is zo lief, en had me laatst een sms gestuurd
met dank voor mijn kaartje aan haar en dat ze het
heel erg vond dat mijn oom arie dit moest meemaken.
Net alsof ze zich schuldig voelde omdat ze ziek is.
Zij heeft een kuur ook niet om beter te worden,
maar om alles hopelijk stabiel te houden
Laatst durfde ik haar aan te spreken op msn,
en zei dat ik veel aan haar moest denken.
ik vroeg aan haar welke pillen ze kreeg,
ik vertelde dat dicky die ook had.
waarbij ze zei dat het gelukkig bij dicky even had gewerkt.
Ik heb haar heel duidelijk gemaakt dat door de kuren
de tumoren bij dicky stabiel bleven.
Het ging pas mis toen dicky met de kuren gestopt was.
ze vroeg toen waarom we gestopt waren,
toen heb ik verteld dat hij de kuren lichamelijk niet meer aan kon.
het was te zwaar voor hem.
Dat stelde haar een beetje gerust.
In oktober gaan ik en mijn moeder even bij haar langs.
Je gaat toch weer er over nadenken en vraag je af als we nou niet gestopt waren....
Mijn mening telde altijd heel zwaar voor hem,
misschien had ik moeten zeggen dat we door hadden moeten gaan.
Maar ik denk dat het vroeg of laat toch niet had uitgemaakt,
aangezien een maand later er ineens uitzaaiingen waren.
misschien had het met de kuren niet zo snel gegaan.
Helaas kan je er niet veel meer aan doen.
Gek om te denken dat ik verleden jaar op sinterklaas avond al dacht dat hij er niet meer zou zijn.
Maar wie had gedacht dat het zo snel zou gaan.
Afgelopen week moest ik aan mijn vriendin judith denken die 7 dec overleden is.
18 sept zou ze jarig zijn toen ging ik tellen okt,nov dec, 3 maanden naar haar verjaardag is ze overleden.
Toen moest ik weer aan dicky denken, feb, maart, april, ook 3 maanden.
Toen ben ik de dagen gaan tellen vraag me niet waarom!
Judith is 80 dagen naar haar verjaardag overleden.
Dicky is 79 dagen naar zijn verjaardag overleden...
Dewi mijn oudste dochter is 1 oktober jarig en
van de week zei ze dat ze het zo jammer vind dat opa daar niet bij kan zijn.
wat moet je dan zeggen alleen maar dat ik haar begrijp en wij het ook jammer vinden.