help! hoe nu verder? waar?
Geplaatst: Di 28 Mar 2006 22:02
hallo allemaal!
mijn zwager heeft een hersentumor ( weet niet precies het hele medische verhaal erachter althans kan het niet zo een twee drie navertellen) die al jaren in zijn linker-hersenhelft voorin woekert. het neemt een kwart van zijn totale hersenen, als een soort spinnenrag in beslag. hij heeft er nu chemokuren voor gehad en het staat wel stil maart hij moet iedere drie maanden in een mri om te kijken of dat zo blijft. hij heeft door de tumor epilepsie. kleine gezichtsaanvalletjes evn van de wereld, je komt ff niet bij hem binnen zeg maar.
bij iedere ziekte heeft een stel het zwaar te verduren, je wereld stort in, bent gefrustreerd etc. maar hoe mijn zus verder moet met twee kindjes...ik weet het niet! kan het nu zo zijn dat er zodanige gedragsverandering optreedt dat hij mijn zus steeds rotter behandeld? hij vernedert haar en kleineert haar en valt erg in herhaling. lijkt ook kinderachtiger te worden, hard boeren etc met iedereen erbij en met opmerkingen heel ongeremd. ik zou zo graag willen weten of dit ook symptomen zijn van een hersentumor ...mijn zus is een sterke vrouw en probeert de kindjes er zo min mogelijk van mee te laten krijgen maar ik denk altijd kleine potjes hebben oren en de situatie is daar onhoudbaar aan het worden.
mijn vraag dus eigenlijk is dit frustratie of puur door de hersentumor? ze lopen wel samen bij een psychiater maar is er verder nog iemand voor mijn zus waar ze haar hart kan luchten..iemand die echt begrijpt wat ze doormaakt en haar misschien kan ondersteunen.
mijn zwager heeft een hersentumor ( weet niet precies het hele medische verhaal erachter althans kan het niet zo een twee drie navertellen) die al jaren in zijn linker-hersenhelft voorin woekert. het neemt een kwart van zijn totale hersenen, als een soort spinnenrag in beslag. hij heeft er nu chemokuren voor gehad en het staat wel stil maart hij moet iedere drie maanden in een mri om te kijken of dat zo blijft. hij heeft door de tumor epilepsie. kleine gezichtsaanvalletjes evn van de wereld, je komt ff niet bij hem binnen zeg maar.
bij iedere ziekte heeft een stel het zwaar te verduren, je wereld stort in, bent gefrustreerd etc. maar hoe mijn zus verder moet met twee kindjes...ik weet het niet! kan het nu zo zijn dat er zodanige gedragsverandering optreedt dat hij mijn zus steeds rotter behandeld? hij vernedert haar en kleineert haar en valt erg in herhaling. lijkt ook kinderachtiger te worden, hard boeren etc met iedereen erbij en met opmerkingen heel ongeremd. ik zou zo graag willen weten of dit ook symptomen zijn van een hersentumor ...mijn zus is een sterke vrouw en probeert de kindjes er zo min mogelijk van mee te laten krijgen maar ik denk altijd kleine potjes hebben oren en de situatie is daar onhoudbaar aan het worden.
mijn vraag dus eigenlijk is dit frustratie of puur door de hersentumor? ze lopen wel samen bij een psychiater maar is er verder nog iemand voor mijn zus waar ze haar hart kan luchten..iemand die echt begrijpt wat ze doormaakt en haar misschien kan ondersteunen.